'Yeter'...

Bir saniye için bütün dünyayı sil çevrendeki bütün binaları, sıcağı sil, havada uçan sinekleri sil seni son kez ısırmalarına izin vermeden, aileni sil, kıyafetlerini sil... Çıplak bir beden ve karşındaki ekran hariç yazdığın klavyeye kaadar herşeyi sil boşlukta ellerin harflere gidiyor ve yazılar çıkıyor ben bunu yapmaya çalışıyorum ellerim ve ekran...                                                 Çıplak olduğumu hissediyorum! ne sıcak ne soğuk bunu hissettiren sadece farklı bi katman var tenime değen dokusuyla hissettiriyor çıplaklığımı... Garip olan bu sefer çıplak olduğum için utanmıyorum veya korkmuyorum birinin beni böyle görmesinden ya da çekinmiyorum beğenilmemekten... Hatta bi devamı olacak mı düşüncesi yok sadece yazıyorum..
şimdi de garip gelen beynimden geçenleri daha irdelemeye ve süzgeçten geçirmeye fırsat vermeden nasıl bu denli kelimelere dökebildiğim... Sanki ben yazmıyormuşum gibi ellerim ve beynim var bense o garip dokuyla sevişiyorum... Hislerim bölündü beynim sadece kusuyor,
dilim ise sigarayla uyuşturuyor kendini...                                                                                        İçmek istiyorum durmadan biri bana yeter diyene kadar çünkü ben yeter demiycem bu sefer...